Dringend hulp nodig? Een ziekenwagen? Een onmiddellijke interventie van politie of brandweer? Waar u ook bent in de Europese Unie (EU), u hoeft slechts één nummer te onthouden: 112.
Hoevelen onder ons hebben al niet plots hun fornuis in brand zien vliegen? Hoeveel mensen hebben in een plotse vlaag van paniek geen water over hun brandende kookpot gegooid? Wie kan beweren dat hij nog nooit vreemde geluiden in het salon heeft gehoord terwijl hij met de deur op slot in zijn bed lag? Maar hoeveel mensen weten precies wat te doen als deze situaties echt ernstig worden?
Wat te doen?
"De hulpdiensten bellen!” Uiteraard. Maar op welk nummer? 100, 101, 117, 911? Iedereen kent wel de nationale noodnummers uit zijn hoofd. Ons leven kan er immers van afhangen. Maar wat doet u als u toevallig in een ander EU-land bent? Weet u welk nummer u dan moet bellen?
Slechts één nummer voor de hele EU: 112
Elke burger kan in noodsituaties een en hetzelfde nummer bellen, waar in de EU hij zich ook bevindt: 112.
Een dienst die nog bekendheid mist
Een studie toont aan dat slechts 25% van de Europeanen weet dat dit nummer bestaat. In België, Tsjechië of Polen bijvoorbeeld is het nummer bekend bij ongeveer de helft van de burgers, in andere landen van de EU slechts bij amper 10%.
Toch staat het nummer 112 in de telefoongidsen en op de hulpvoertuigen in de meeste landen van de EU. In alle lidstaten is het ook operationeel. Bovendien bestaat deze dienst al maar liefst 20 jaar.
Meer concreet
Bellen naar het nummer 112 is gratis. Het nummer is bereikbaar met een vaste of mobiele telefoon en uw oproep wordt onmiddellijk gelokaliseerd. De operators spreken niet alle talen van de 27 lidstaten van de EU, maar zijn wel allemaal het Engels machtig. Zij sturen uw oproep door naar de gepaste hulpdiensten (politie, brandweer of ziekenwagen), zo dicht mogelijk bij de plaats waar u zich bevindt.